Рэгiстрацыя:

“Што чытаюць гарадзенцы” II

   Пачатак праекта  “Што чытаюць гарадзенцы” I.

  Да Вашай увагі – новыя імёны і іх водгукі на прачытаныя творы.

Марозава
Святлана Валянцінаўна,

доктор гістарычных навук, прафесар, загадчык кафедрай гісторыі Беларусі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы

  Беларускія летапісы і хронікі / уклад. У. Арлова. – Мінск: Беларускi кнiгазбор, 1997. – 430с. – (Беларускi кнiгазбор. Серыя 2. Гiсторыка-лiтаратурныя помнiкi). 

  Мая прафесійная навукова-педагагічная дзейнасць гісторыка абумовіла асаблівую цікавасць да гістарычнага жанру літаратуры, які дапамагае “ўбачыць” мінулае больш вобразна і ярка, дазваляе нібы пабываць у ім. Радуюся кожнаму новаму сур’ёзнаму мастацкаму твору, створанаму па матывах айчыннай гісторыі: твору літаратурнаму, выяўленчаму, музычнаму, кінатвору. Сфера маіх інтарэсаў ляжыць найперш у старажытнай гісторыі Беларусі часоў Полацкага княства, Вялікага княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай.
  Але асаблівае захапленне атрымліваю ад летапісаў. Гэта – і літаратурны твор, і помнік мовы, грамадскай думкі, і каштоўная гістарычная крыніца. Падзеі айчыннай гісторыі да канца XVI ст. мы ведаем, галоўным чынам, дзякуючы летапісам і хронікам: Аповесці мінулых гадоў, летапісам Вялікага княства Літоўскага, нямецкім (крыжацкім) хронікам XIII – XIV ст., польскім хронікам XV – XVI ст. Летапісцы – гэта высокаадукаваныя людзі свайго часу. Ніводная больш-менш значная падзея не заставалася па-за іх увагай.
  Прычым усходнеславянскія летапісы я люблю чытаць на мове арыгінала. Гэта вялікая асалода – чытаць, разумець, цытаваць на старажытнарускай (старажытнаўсходнеславянскай) і старабеларускай мовах радкі летапісаў, што датычаць гісторыі нашай краіны і народа. Пісьменнікі і паэты ХІХ – пачатку ХХІ ст., якія працуюць у гістарычным жанры, “абыгрываюць” у сваіх творах разнастайныя летапісныя сюжэты, яркія фразы. Зразумела, гэта цікава чытаць у аўтарскай празаічнай або паэтычнай падачы. Але яшчэ больш цікава ведаць, праверыць, як гэта гучыць у першакрыніцы.
  У летапісах ёсць усё: войны і пажары, змовы і інтрыгі, каханне і нянавісць, норавы і ўчынкі людзей, якія жылі чатырыста – васемсот – тысяча гадоў таму.  Тут і падлік колькасці прадуктаў і напояў, што з’елі і выпілі госці Вітаўта, чакаючы яго каранацыі. Так і не дачакаліся… Тут і хваляванні наконт сваёй мужчынскай сілы 34-гадовага Ягайлы, які,  упершыню ўбачыўшы сваю нявесту дванаццацігадовую Ядзвігу, па пэўным прыкметам вызначыў, што яна “моцная” жанчына. Тут і так трагічна абарванае каханне вялікага князя літоўскага і караля польскага Жыгімонта Аўгуста і Барбары Радзівіл. Тут і страшная трагедыя голаду і сцюжы на ўсходзе Беларусі ў пачатку ХVII ст., калі людзей «па 20 – 30 чалавек у яму хавалі». А чаго вартая перадача летапісцам “прямой речи” расійскага імператара Пятра Першага і яго прыбліжаных у час іх прабывання ў Полацку ў 1705 г. “Жарганізмаў” у летапісах больш нідзе не даводзілася сустракаць.
  Аднойчы, у выхадны дзень, мае сямейнікі глядзелі па тэлевізару кіно. Я ў другім пакоі чытала том “Полного собрания русских летописей”. Паклікалі мяне глядзець фільм – адмовілася, маўляў, летапісы чытаю. Клічуць другі раз. На трэці прагучала: “Хадзі! Такі цікавы дэтэктыў, што там твае летапісы!”  Адказала: “Каб вы ведалі, як у мяне цікава! Тут такія дэтэктывы, што вам і не снілася!” Мне здалося, яны шкадуюць мяне, што мне не дазена было той фільм паглядзець. Мне было шкада іх!
Чытайце летапісы! Праз летапісы з намі размаўляе сама гісторыя!



 Мушперт
Геннадий Владимирович,


главный режиссер
 Гродненского областного драматического театра

 

 

Говорухин, С. С. Повести. Рассказы / Станислав Сергеевич Говорухин. – Москва: АСТ, 2009. – ( Актерская книга). – 475 с., [16] л. ил.  

 

  Актерские судьбы… Как хорошие спектакли они наполнены трагическими, а порой и комическими эпизодами.
   А что наша жизнь, как не сплошной театр?
  Получаю большое удовольствие от чтения книг, которые выходят в cерии «Актерская книга». Эта серия – настоящее ожерелье биографий гениев: Е. Вахтангов, О. Табаков, С. Соловьев, Л. Полищук, С. Говорухин, В. Лановой, М. Дитрих, А. Тарковский, Ч. Чаплин, А. Мягков, Э.Рязанов…
  Есть желание прочитать все книги этой серии. А их… около 40.

 




 Егорычев
Владимир Евгеньевич,

кандидат исторических наук, доцент кафедры истории Беларуси,
член Союза писателей Беларуси.

 

Карпов, В. Генералиссимус: в 2 кн. / Владимир Карпов. – Москва: Вече, 2006. – Кн. 1. – 464 с.: ил.

  В своем романе автор попытался осветить политическую и военную деятельность Иосифа Виссарионовича Сталина. Военное образование писателя, осведомленность в делах архивных, опыт работы в Генеральном штабе с 1942 года по день смерти Сталина в 1953 году, позволили автору объективно осветить сложнейшую тему, дать непредвзятую оценку эпохи Сталина. Писатель-фронтовик не преследует цель оправдать, или осудить, а приглашает читателя к совместному анализу поднятой проблемы, ведет с ним прямой разговор. Импонирует честность и правдивость книги, написанной человеком, прошедшим все круги ада и ставшим Героем Советского Союза. Пройдем же вместе с автором книги по грозным и трудным годам XX века, в котором жил и работал не только Сталин, но и наши отцы и деды. Это и наша история! 




Солодухин
Алексей Михайлович,

Директор УО
«Гродненский государственный музыкальный колледж»

Оруэлл, Дж. 1984: роман; Скотный двор: сказка-аллегория / Джордж Оруэлл. - Москва: АСТ, 2010. – 368 с.

  В последнее время читаю такую литературу, которая все переворачивает внутри! И книга Джорджа Оруэлла «1984» не исключение! Высшим проявлением смелости в этом мире является надежда... На любовь, на то, что есть место чему-то прекрасному и в твоем мире, на то, что есть единомышленники. И самое большое разочарование понять и осознать, что надежда это не смелость, что есть мысли о том, что бы делал ты в этой ситуации... Все описано настолько четко и реалистично, что текст остается в душе надолго. Это просто гениальная антиутопия на все времена, эта книга заставляет думать.




 Сиряева
Ирина Генриховна,

Зам. генерального директора по коммерческим вопросам белорусско-итальянского совместного предприятия ООО «Динамо Програм»

  Рубина, Д. Окна: роман / Дина Рубина; художник Борис Карафелов. – Москва: Эксмо, 2012 - 275 с.

  Уже на протяжении многих лет не перестаю интересоваться творчеством Дины Рубиной. Тот, кто знаком с ее книгами, с фильмами, поставленными по ее произведениям, знает, что всё, о чем бы не писала Д. Рубина отличается ярко выраженным авторским началом, вниманием к бытовым подробностям, точной обрисовкой персонажей, иронией и лиризмом. Одним из последних прочитанных сборников является сборник новелл «Окна», проиллюстрированный мужем писательницы Борисом Карафёловым. Со свойственным ей мастерством Дина Рубина приоткрывает перед нами самые разные окна: окна в своё детство, в жизнь случайных прохожих, друзей и близких, и за каждым – судьба, сюжет, прошлое и настоящее. Сюжеты произведений Рубиной всегда кажутся автобиографичными, а потому очень искренними и чувственными.




Соболевская
Наталья Николаевна,

почетный ветеран труда ГрГУ им. Я.Купалы,
преподаватель русской литературы XIX века

Петрушевская, Л. Котенок Господа Бога / Людмила Петрушевская. – Москва: Астрель, 2012. – 412 с.

  Название пронзает насквозь. Книга о том, что в наше жестокое время так важно любить человека, который рядом с тобой (сосед, коллега, просто прохожий). Любить человечество так просто. Но мир проверяется в отношении к слабому, будь то человек или просто котенок. Писательница старается достучаться до каждого из нас. Преодоление бездуховности – одна из самых важных проблем, которую поднимает Л.Петрушевская
        Чем старше я становилась, тем чаще обращалась к поэзии. Умно, красиво, коротко. Мои любимые и постоянные спутники:
А.С.Пушкин, с его восхищением красотой, как даром Божьим.
Ф.И.Тютчев, с восторженным восприятием мира.
Борис Пастернак, с бурей чувства и музыки стиха.




 Швед
Вячаслаў Вітальевіч,

доктар гістарычных навук.

 

Уладзімір Караткевіч “Каласы пад сярпом тваім”

  На маю думку, раман Уладзіміра Караткевіча “Каласы пад сярпом тваім”, па сваёй мастацкай каштоўнасці і значнасці займае адно з галоўных месцаў у гістарычнай мастацкай беларускай літаратуры. Гэты твор мне блізкі, як гісторыку. Па ім я паглыбляў гістарычныя веды, удасканальваў родную мову.
  Асноўная ідэя рамана зводзіцца да сцвярджэння ідэалаў гуманізму, што мне вельмі блізка па духу. Увесь твор пранізаны любоўю да роднай бацькаўшчыны. Аўтар паэтызуе жыццё прыроды і жыццё чалавека, узвышае звычайнае да ўзроўню мастацкай значнасці.
Радасць і святло выпраменьваюць у рамане птушкі і дрэвы, кожная сцяблінка на полі, кожная зорка ў небе. 3 непрыхаваным замілаваннем паказвае аўтар і жыццё сялян,
   Гарманічны, радасны, шчаслівы. і разам з тым гэты гарманічны свет спрабуюць расхістаць, разбурыць чорныя сілы, якія не даюць спакою сумленным гаспадарам зямлі беларускай. Караткевіч сцвярджае неабходнасць натуральнага, эвалюцыйнага абнаўлення жыцця, не адкідаючы разам з тым магчымасць і вымушаных рэвалюцыйных зменаў. Думаецца, што пісьменнік стварыў увогуле жыццесцвярджальны ў цэлым твор. Пра гэта сведчаць многія факты, падзеі, сюжэт рамана.




Книга Беларуси XIV-XVIII веков
Polpred.com. Связи с Россией. Экономика 230 стран
Виртуальный читальный зал
Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь
Сводный электронный каталог библиотек Беларуси
Сводный электронный каталог библиотек Гродненской области
Гродненский областной исполнительный комитет